Η δίκαιη τιμή του ελαιολάδου ξεκινά από το ποια δημοσιευμένη τιμή έχει κανείς μπροστά του

Wikifarmer

Συντακτική Ομάδα

6' χρόνος ανάγνωσης
13/11/2026
Η δίκαιη τιμή του ελαιολάδου ξεκινά από το ποια δημοσιευμένη τιμή έχει κανείς μπροστά του

Όταν ένας αγοραστής ρωτά ένα εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης (ΤΝ) ποια είναι σήμερα η τιμή του ισπανικού εξαιρετικά παρθένου ελαιολάδου, παίρνει πίσω έναν αριθμό, ενώ η αγορά δημοσιεύει πολλούς. Η στήλη έχει ήδη εξηγήσει τα τέσσερα είδη τιμής που μπορούν να απαντήσουν σε αυτή την ερώτηση και γιατί η αξιοπιστία της τιμής εξαρτάται από το ποιο από αυτά επέστρεψε το εργαλείο. Εδώ μπαίνουν δίπλα δίπλα οι τιμές που δημοσιεύτηκαν για μία εβδομάδα στην αρχή της συγκομιδής 2026/27, μαζί με όσα ορίζουν οι κανόνες της ΕΕ και της Ισπανίας για την τιμή που πληρώνεται στους παραγωγούς.

Τρεις πηγές έδωσαν έξι τιμές για το ισπανικό εξαιρετικά παρθένο τις ίδιες μέρες

Για την τελευταία εβδομάδα του Οκτωβρίου και τις πρώτες μέρες του Νοεμβρίου, το περιφερειακό παρατηρητήριο τιμών της Ανδαλουσίας έδωσε για το εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο στα ελαιοτριβεία της περιοχής 3,03 €/κιλό για το διάστημα 26 Οκτωβρίου έως 1 Νοεμβρίου. Ο εβδομαδιαίος μέσος όρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ισπανία, με στοιχεία που δηλώνουν τα κράτη μέλη, ήταν 3,17 €/κιλό για την ίδια εβδομάδα, και η τιμή της Επιτροπής μόνο για την αγορά της Χαέν 3,11 €/κιλό. Το ισπανικό σύστημα καταγραφής τιμών συναλλαγών, που καταγράφει ολοκληρωμένες πωλήσεις χύμα ελαιολάδου και είναι ανοιχτό σε συνδρομητές, έδωσε άλλες τρεις τιμές, από 3,10 έως 3,17 €/κιλό, για διαστήματα που επικαλύπτονται.

Και οι έξι αφορούν την ίδια κατηγορία στην ίδια χώρα μέσα σε δύο εβδομάδες, και απέχουν μεταξύ τους 0,14 €/κιλό. Σε παρτίδα 20 τόνων η διαφορά φτάνει τα 2.800 €, ποσό που μετρά σε μια διαπραγμάτευση. Η απόσταση προκύπτει από το τι μετρά η κάθε πηγή, αφού άλλη καταγράφει τιμές στα ελαιοτριβεία μιας περιοχής, άλλη βγάζει εθνικό μέσο όρο από αντιπροσωπευτικές αγορές και άλλη υπολογίζει τον σταθμισμένο με τον όγκο μέσο όρο των πωλήσεων που έκλεισαν σε ένα διάστημα.

Το ίδιο σύστημα συναλλαγών δίνει άλλη τιμή ανάλογα με τη μέρα που το διαβάζει κανείς

Οι τιμές του συστήματος συναλλαγών είναι κυλιόμενοι μέσοι όροι επτά ημερών και φτάνουν στο κοινό μέσα από αγροτικές οργανώσεις που τις δημοσιεύουν σε διαφορετικές μέρες. Μία δημοσίευση το πρωί της 3ης Νοεμβρίου, για το διάστημα 28 Οκτωβρίου έως 3 Νοεμβρίου, έδινε 3,152 €/κιλό από 29 συναλλαγές σε όλες τις κατηγορίες, πριν κλείσει το διάστημα. Μια άλλη, για τις 31 Οκτωβρίου έως 6 Νοεμβρίου, έδινε 3,10 €/κιλό από 14 συναλλαγές, και μια τρίτη, για τις 3 έως 9 Νοεμβρίου, 3,17 €/κιλό από 53 συναλλαγές και 2.596 τόνους.

Για τον λόγο αυτό, μια εβδομαδιαία ανάλυση της αγοράς ελαιολάδου που παρακολουθεί αυτές τις τιμές δεν υπολογίζει εβδομαδιαία μεταβολή ανάμεσα σε δύο στιγμιότυπα που δημοσιεύτηκαν πριν κλείσει η εβδομάδα τους. Ένα εργαλείο που ρωτιέται για «την τιμή της εβδομάδας» μπορεί να επιστρέψει οποιαδήποτε από τις τρεις, και ο αριθμός των συναλλαγών πίσω από την καθεμία, από 14 έως 53, δείχνει πόσο βάρος μπορεί να σηκώσει.

Οι εθνικοί μέσοι όροι δείχνουν μεγαλύτερη απόσταση ανάμεσα στις χώρες παραγωγής

Η εβδομαδιαία σειρά της Επιτροπής δίνει έναν εθνικό μέσο όρο ανά χώρα και κατηγορία. Για το διάστημα 26 Οκτωβρίου έως 1 Νοεμβρίου, το εξαιρετικά παρθένο είχε κατά μέσο όρο 3,17 €/κιλό στην Ισπανία, 3,47 €/κιλό στην Πορτογαλία και 5,18 €/κιλό στην Ιταλία. Η πιο πρόσφατη τιμή για την Ελλάδα στο αρχείο της 9ης Νοεμβρίου ήταν 3,43 €/κιλό, για τις 19 έως 25 Οκτωβρίου. Και οι δύο ισπανικές σειρές έπεσαν μέσα στον Οκτώβριο, του παρατηρητηρίου της Ανδαλουσίας από 3,36 €/κιλό την εβδομάδα 40 σε 3,03 €/κιλό την εβδομάδα 44, και ο μέσος όρος της Επιτροπής για την Ισπανία από 3,43 €/κιλό την εβδομάδα που έληξε στις 4 Οκτωβρίου σε 3,17 €/κιλό.

Διάγραμμα με τις δημοσιευμένες τιμές για το ισπανικό εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο από τρεις πηγές στα τέλη Οκτωβρίου και τις αρχές Νοεμβρίου 2026 και ραβδόγραμμα με τους εβδομαδιαίους εθνικούς μέσους όρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο σε Ισπανία, Πορτογαλία, Ελλάδα και Ιταλία

Δημοσιευμένες τιμές για το ισπανικό εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο ανά πηγή, και εβδομαδιαίοι εθνικοί μέσοι όροι ανά χώρα, τέλη Οκτωβρίου 2026. Πηγές: παρατηρητήριο τιμών της Χούντα της Ανδαλουσίας· ισπανικό σύστημα τιμών συναλλαγών, όπως το δημοσιεύουν αγροτικές οργανώσεις· Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εβδομαδιαίες τιμές ελαιολάδου.

Ορισμένες επίσημες τιμές του ελαιολάδου δεν είναι τιμές αγοράς

Στις 22 Σεπτεμβρίου η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) όρισε τα 1.524 € τον τόνο, δηλαδή 1,524 €/κιλό, ως κατώτατη τιμή αναφοράς του ελαιολάδου για το ελαιοκομικό έτος 2026/27. Το ποσό αυτό είναι η βάση για την εισφορά δακοκτονίας, που ανέρχεται στο 2% της αξίας του ελαιολάδου που παράγεται, και αφορά λάδι λαμπάντε με οξύτητα 2 βαθμών. Δημοσιεύεται από δημόσια αρχή, φέρει τη λέξη «τιμή» και εμφανίστηκε σε αναζήτηση για τις φετινές τιμές του ελληνικού ελαιολάδου, ωστόσο δεν δείχνει σε ποια τιμή πουλιέται το εξαιρετικά παρθένο. Ένα εργαλείο που διαβάζει επίσημα έγγραφα πρέπει να ξεχωρίζει μια φορολογική βάση από μια τιμή αγοράς πριν βάλει οποιαδήποτε από τις δύο μπροστά σε έναν αγοραστή.

Από τον Αύγουστο του 2028 οι συμβάσεις στην ΕΕ θα πρέπει να γράφουν πώς ορίζεται η τιμή

Ο κανονισμός (ΕΕ) 2026/1739, που υπογράφηκε στις 8 Ιουλίου 2026 για να ενισχύσει τη θέση των αγροτών στην αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων, κάνει τη γραπτή σύμβαση κανόνα για τις παραδόσεις από αγρότες, συνεταιρισμούς και οργανώσεις παραγωγών σε μεταποιητές, διανομείς και εμπόρους λιανικής. Η τιμή πρέπει είτε να είναι σταθερή και να ορίζεται στη σύμβαση είτε να υπολογίζεται από παράγοντες που ορίζει η σύμβαση, ανάμεσά τους αντικειμενικοί δείκτες που αποτυπώνουν τις μεταβολές των συνθηκών της αγοράς και του κόστους παραγωγής, και τα κράτη μέλη μπορούν να δημοσιεύουν δείκτες για χρήση στις συμβάσεις. Στις εξαιρέσεις περιλαμβάνονται οι παραδόσεις των μελών στον δικό τους συνεταιρισμό.

Ο ίδιος κανονισμός επιτρέπει ενδείξεις όπως «δίκαιος» ή «ισότιμος» στην επισήμανση και στα εμπορικά έγγραφα μόνο όταν η ρύθμιση που τις στηρίζει επιδιώκει, μεταξύ άλλων, μια τιμή που οι συμμετέχοντες παραγωγοί θεωρούν δίκαιη και ανταποδοτική, η οποία μπορεί να λαμβάνει υπόψη στοιχεία για το κόστος παραγωγής. Και οι δύο διατάξεις εφαρμόζονται από τις 19 Αυγούστου 2028.

Ο ισπανικός νόμος συνδέει ήδη την τιμή του παραγωγού με το κόστος του

Η Ισπανία προχώρησε περισσότερο το 2021. Σύμφωνα με τον νόμο της για την αλυσίδα τροφίμων, η τιμή σε μια σύμβαση πρέπει να ορίζεται με αντικειμενικούς και επαληθεύσιμους παράγοντες, και η τιμή που πληρώνεται σε έναν πρωτογενή παραγωγό πρέπει να είναι υψηλότερη από το συνολικό κόστος που επωμίζεται, με τους σπόρους, τα λιπάσματα, την ενέργεια, τα μηχανήματα, τη χρηματοδότηση και την εργασία, είτε μισθωτή είτε δική του. Ο παραγωγός υπολογίζει αυτό το κόστος για όλο τον κύκλο παραγωγής, και κάθε επιχείρηση της αλυσίδας οφείλει να πληρώνει στην προηγούμενη τουλάχιστον το κόστος παραγωγής που εκείνη πραγματικά επωμίστηκε.

Επειδή ο νόμος δεν ορίζει δημόσιο αριθμό, το ποια τιμή είναι δίκαιη για το λάδι ενός ελαιοτριβείου εξαρτάται από το δικό του κόστος, το οποίο ούτε ο αγοραστής ούτε ένα εργαλείο που δουλεύει για τον αγοραστή μπορεί να το διαβάσει σε μια σειρά τιμών.

Έξι σημεία που ελέγχει κανείς πριν χαρακτηρίσει μια τιμή δίκαιη

  • Πηγή: περιφερειακό παρατηρητήριο, εθνικός μέσος όρος, ολοκληρωμένες πωλήσεις ή η προσφορά ενός πωλητή.
  • Διάστημα και μέρα δημοσίευσης: η εβδομάδα που καλύπτει η τιμή και αν δημοσιεύτηκε πριν κλείσει αυτή η εβδομάδα.
  • Βάθος: ο αριθμός των συναλλαγών και των τόνων πίσω από έναν μέσο όρο συναλλαγών.
  • Κατηγορία και τόπος: εξαιρετικά παρθένο, παρθένο ή λαμπάντε, τιμή στο ελαιοτριβείο ή με παράδοση, και οι όροι παράδοσης που ισχύουν.
  • Σκοπός: αν ο αριθμός είναι καν τιμή αγοράς ή φορολογική βάση ή όριο στήριξης.
  • Κόστος και σύμβαση: στην Ισπανία, αν η τιμή καλύπτει το κόστος του παραγωγού, και στην ΕΕ από τον Αύγουστο του 2028, αν η σύμβαση γράφει τους δείκτες που ακολουθεί η τιμή.

Πηγές


Περισσότερα άρθρα από τον/την Wikifarmer

Προβολή περισσότερων άρθρων