Balkabağı İçin Toprak Gereksinimleri, Toprak Hazırlığı ve Dikim

Balkabağı İçin Toprak Gereksinimleri

Balkabakları çeşitli toprak koşullarında hayatta kalabilirken, en iyi verimi verimli (yüksek organik madde içeren), derin (1 m’den fazla), tınlı veya kumlu-tınlı ve iyi drene olan, yeterli toprak nemine sahip, pH değeri 5.8-7.5 arasında olan topraklarda verir. pH değeri çok düşükse, çiftçilere ekimi en az 6 hafta önce dolomit uygulamaları tavsiye edilir. Bu, bitkilerin besin maddelerini daha iyi almasını sağlar. Balkabakları suya doymuş, ağır topraklarda iyi gelişmez. Ancak, bazı durumlarda iyi drene edilmiş ve havalandırılmış kil toprakları kullanılabilir. Balkabakları, diğer kabakgiller (salatalık ve kavun gibi) türlerine göre bazı toprak kaynaklı patojenlere daha dayanıklıdır; ancak hastalık ve zararlı baskısını azaltmak için dönüşümlü ekim uygulamak daha iyidir. Eğer birbirine yakın türler üst üste ekilecekse, dayanıklılık açısından balkabağı ikinci ekim olarak tercih edilebilir.

Balkabağı Toprak Hazırlığı

Maksimum verim almak için iyi bir toprak hazırlığı şarttır. Amaç, köklerin 1 m (3.2 ft) derinliğe kadar büyüyebileceği, sıkışmamış, ince taneli toprak oluşturmaktır. Genellikle çiftçiler 20-25 cm (8-10 in) derinlikte sürer. Sıkışmış topraklarda biraz daha derin sürüm gerekebilir. Bazı durumlarda tohum yatağını düzlemek için disk tırmıkları yerine rototiller veya dişli tırmıklar tercih edilir. No-till (toprak işlemesiz) yöntem kullanan çiftçiler, balkabaklarını tohum ekici ile ekebilir veya minimum hazırlanmış yatakta sadece ikincil işlemle fideleri dikebilir.

Balkabağı ekimini tohumdan mı yoksa fideyle mi başlatacağı çiftçi için önemlidir; amaç, bitkilerin yabancı otlardan arınmış bir başlangıç yapmasıdır. Stale seedbed (eski tohum yatağı) yöntemi, sığ işleme veya ekim öncesi herbisit uygulaması etkili yabancı ot kontrol yöntemleri olabilir. Ayrıca, toprak örtüsü olarak malçlama veya siyah plastik kullanılabilir; bu yabancı ot kontrolü sağlar. Unutulmamalıdır ki, ekimden sonraki ilk 5 hafta boyunca balkabağı tarlası yabancı otlardan arındırılmış olmalıdır. Bitkilerin besin ihtiyaçlarını özellikle erken gelişim aşamalarında karşılamak için, çiftçilerin her yıl toprak analizi yapması gerekir. Hayvan gübresi veya yeşil gübre (135 ton/hektar veya 2000-3000 bushel/acre) uygulanabilir. Birçok çiftçi N-P-K gübresi yayarak veya bantlayarak uygular.

Balkabağı Dikimi, Bitki Aralıkları ve Hektar/Akre Başına Bitki Sayısı

Balkabağı ekimi tohumla veya fideyle (aşılı veya aşısız fideler) yapılabilir. İlk yöntem daha yaygın olarak kullanılır (çoğunlukla daha ucuz olduğu için). Bitki yoğunluğu, meyve boyu ve verimi etkiler. Bitki mesafeleri seçilirken balkabağı türü ve çeşidi (çalımsı veya sürünen çeşitler, hızlı büyüyen, büyük veya küçük meyveli vb.) ile besin ve su durumu dikkate alınmalıdır.

Bitkiler, balkabağı türüne göre tek sıra veya yükseltilmiş yataklarda dikilebilir. Tipik olarak balkabağı (ve kabak) çiftçileri, bitkiler arası 61-99 cm (24-36 inç) ve sıra arası 1.5-3.6 m (5-12 ft) mesafe kullanır. Bu dikim mesafeleri, hektar başına 2,400-7,000 bitki (1,000-3,000 bitki/acre) populasyonu oluşturabilir. Daha dik ve çalımsı balkabağı çeşitlerinde bitkiler daha yakın dikilebilir. Açık alana doğrudan ekim yapılacaksa, tohumlar 5 cm (2 inç) derinliğe konulmalıdır. 1 hektarlık alan için, balkabağı çiftçileri genellikle 2.3-4.5 kg tohum kullanır (1 acre için 2-4 lb).

Başarılı çimlenme ve fide tutumu için, üst 7-8 cm (3 inç) toprak sıcaklığı 15-18°C (60-65°F) üzerinde olmalıdır. Serin alanlarda, balkabağı çiftçileri genellikle 20-25 cm (8-10 inç) yüksekliğinde, minimum 1.20-1.50 m (48-60 inç) aralıklarla tepecik/yükseltilmiş yatak kullanır (makine kullanılıyorsa daha büyük). Bitki seyreltilmesi gerekiyorsa, bitkiler 10-15 cm (4-6 inç) boyunda iken yapılmalıdır.

Çeşit ve dikim mesafelerine göre, her balkabağı teline ortalama 1.5 meyve beklenir. Genel olarak, çalı ve yarı çalı çeşitleri geleneksel sürünenlere göre daha yüksek verim verir. Mini çeşitler ise her bitkiden 12-15 küçük balkabağı verebilir.