Balkabağı Gübreleme İhtiyaçları

Öncelikle, herhangi bir gübreleme veya işleme yöntemine başlamadan önce, tarlanızın toprak durumunu yarı yıllık veya yıllık toprak testleriyle dikkate almanız gerekir. Hiçbir iki tarla aynı değildir ve toprak testi verileri, doku analizi ve tarlanın ürün geçmişi dikkate alınmadan kimse size doğru gübreleme yöntemini önermemelidir. Bununla birlikte, çok sayıda üretici tarafından kullanılan en yaygın balkabağı gübreleme şemaları (genel öneriler) aşağıda listelenmiştir.

Diğer meyve ürünlerinde olduğu gibi, dengeli bir gübreleme programı uygulamak ve aşırı gübrelemeden kaçınmak esastır (örneğin fazla azot kullanımı), aksi takdirde bitkide toksisite, besin kaybı ve meyve üretimi pahasına aşırı vejetatif büyüme görülür. Ayrıca, özellikle erken gelişim aşamalarında azot açısından zengin gübrelerin aşırı kullanımı, dişi çiçeklerin meyve tutma kapasitesini düşürebilir.

Gübreler, tarlanın tamamına serpilebilir veya bitki sıralarına şerit halinde uygulanabilir. Serpiştirme yapıldığında, daha yüksek miktarda gübre gerektiğini unutmayın. Bu teknik, özellikle yoğun yabancı ot sorunları olan tarlalarda genellikle önerilmez.

Birçok (organik) üretici, bitkilerine gerekli besinleri sağlamak, toprak organik maddesini artırmak veya bazı kimyasal-sentetik gübrelerle tamamlayıcı uygulama yapmak için hayvan gübresi veya kompost kullanır. Kümes gübresi (ör. tavuk) en zengin N-P-K içeriğine sahiptir (2.1% N, 1.6% P ve 1.0% K) ve genellikle tarlaya balkabakları ekiminden 4-6 hafta önce 5 ton/ha temel gübre olarak uygulanır.

Genel olarak, balkabağı yetiştiricileri, hektar başına ortalama olarak 110-160 kg N (veya 260 kg üre), 30-45 kg P2O5, 45-200 kg K₂O, 90-130 kg CaO ve 40-60 kg MgO kullanır (akre başına: 98-143 lb N veya 232 lb üre, 27-40 lb P2O5, 40-178 lb K₂O, 80-116 lb CaO, 37-53.5 lb MgO). Tarlaya ve toprak analizi sonuçlarına bağlı olarak, üretici ayrıca hektar başına 11 kg S, 1.12 kg gerçek bor ve 5.6 kg gerçek çinko ekleyebilir (akre başına sırasıyla: 10 lb S, 1 lb B, 5 lb Zn).

Belirtilen miktarların nispeten yüksek olduğunu ve tarlada baklagillerle beraber ekim yapılıyorsa (özellikle N için) veya toprak testi yeterli besin gösteriyorsa azaltılması gerektiğini unutmayın. Örneğin, toprak nitratı 50 ppm’nin üzerinde ise, eklenen N gübre miktarı 50 kg/ha (44.6 lb/akre) olarak azaltılmalıdır. Topraktaki besin eksikliği durumunda, 20 kg/ha P (18 lb/akre) ve 0-20 kg/ha K (0-18 lb/akre), balkabağı bitkilerinin ihtiyaçlarını karşılamak için yeterlidir.

Besin yıkanmasını önlemek için (özellikle N için), üreticiler toplam gübre miktarını birkaç dozda uygularlar. Başlangıçta, 50-70 kg/ha N (45-62 lb/akre), toplam P (P2O5), 90-120 kg/ha K₂O ve 20-30 kg/ha MgO (80-107 lb K₂O ve 18-27 lb MgO/akre) temel gübre olarak ekilir ve yan gübreleme ile 55-70 kg N, 130-180 kg K₂O ve 20-30 kg MgO (49-62 lb N, 116-162 lb K₂O ve 18-27 lb MgO/akre) 2-4 uygulamaya bölünerek yapılır. Daha sonra gerekirse, yaprak gübreleri ile düzeltmeler yapılabilir. Bazı durumlarda, üreticiler 3-4 yapraklı aşamada sodyum molibdat ile yaprak spreyi yapabilirler. Genellikle, yan gübreleme özellikle azot için, sürgün büyümesi başlamadan hemen önce uygulanır, böylece meyve tutumu ve verim olumsuz etkilenmez. Diğer besinler, 2 dozda uygulanabilir: biri dikimden yaklaşık 5 hafta sonra, diğeri 4 hafta sonra.

Balkabağı tarlasına damla sulama sistemi kurulmuş ve kullanılıyorsa, birçok üretici fertigasyon (gübreleme + sulama) yöntemiyle gübreleme yapmayı tercih eder. Su çözünür gübreler, damla sulama sistemine enjekte edilir. Böylece bitki, besinleri yavaşça alabilir ve doğru zamanda absorbe edebilir. Fertigasyon genellikle, balkabağı fideleri dikiminden 2-3 hafta sonra başlar.

Ancak, bunlar sadece yaygın uygulama örnekleridir ve kendi araştırmanızı yapmadan doğrudan takip edilmemelidir. Her tarla farklıdır ve farklı ihtiyaçlara sahiptir. Herhangi bir gübreleme yöntemi uygulamadan önce toprağın besin ve pH değerlerini kontrol etmek çok önemlidir. Yerel lisanslı ziraat mühendisinizle danışabilirsiniz.