Η Αφρική ξεπέρασε την Ασία στον υποσιτισμό

Το 2025 η Αφρική είχε 309 εκατομμύρια υποσιτιζόμενους και η Ασία 292 εκατομμύρια. Είναι η πρώτη χρονιά που η Αφρική βρίσκεται μπροστά, και η εξέλιξη δεν ήρθε απότομα, αφού οι δύο ήπειροι ακολουθούν αντίθετη πορεία από το 2010. Τα στοιχεία δίνει η φετινή έκθεση του FAO και τεσσάρων ακόμη οργανισμών του ΟΗΕ για την επισιτιστική ασφάλεια και τη διατροφή στον κόσμο.

Παγκοσμίως ο υποσιτισμός υποχώρησε για τρίτη χρονιά. Άγγιξε 645 εκατομμύρια ανθρώπους, δηλαδή το 7,8% του πληθυσμού της γης, από 8,1% το 2024 και 8,6% το 2022. Παραμένουν πάντως περισσότεροι από το 2019 και κατά 50 εκατομμύρια περίπου πάνω από το 2015, όταν υιοθετήθηκαν οι Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης, καθώς ο πληθυσμός μεγάλωσε πιο γρήγορα απ' όσο έπεσε το ποσοστό.

Βασικά σημεία

645 εκατομμύρια άνθρωποι υποσιτίστηκαν το 2025, το 7,8% του παγκόσμιου πληθυσμού, από 8,1% το 2024.
Η Αφρική πέρασε μπροστά από την Ασία για πρώτη φορά, με 309 εκατομμύρια υποσιτιζόμενους έναντι 292 εκατομμυρίων.
Στην Αφρική ζει πλέον το 48% των υποσιτιζόμενων του πλανήτη, από 28% το 2010, ενώ στην Ασία το ποσοστό έπεσε από 65% σε 45%.
Ένας στους πέντε κατοίκους της Αφρικής υποσιτίζεται, ποσοστό 20,0%, έναντι 6,0% στην Ασία και 4,8% στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική.
Για το 2030 προβλέπονται 510 έως 520 εκατομμύρια υποσιτιζόμενοι, με το 56% τους στην Αφρική.

Ο υποσιτισμός υποχωρεί για τρίτη χρονιά

Ο δείκτης του υποσιτισμού μετρά πόσοι τρώνε συστηματικά λιγότερο απ' όσο χρειάζεται ο οργανισμός τους για να λειτουργεί υγιής και δραστήριος. Υποχώρησε από 8,6% το 2022 στο 8,1% το 2024 και στο 7,8% το 2025, με την κεντρική εκτίμηση των 645 εκατομμυρίων να κινείται μέσα σε εύρος από 608 έως 696 εκατομμύρια. Σε σχέση με το 2024 μιλάμε για 14 εκατομμύρια λιγότερους και σε σχέση με το 2022 για 43 εκατομμύρια λιγότερους.

Το σύνολο του 2025 παραμένει πάνω από εκείνο του 2019, πριν την πανδημία. Η σύγκριση που μετράει για τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης είναι με το 2015, όπου το ποσοστό μετακινήθηκε ελάχιστα, από 8,0% στο 7,8%, ενώ οι υποσιτιζόμενοι αυξήθηκαν κατά 50 εκατομμύρια περίπου.

Οι δύο ήπειροι κινούνται σε αντίθετη πορεία

Από το 2010 μέχρι το 2025 οι υποσιτιζόμενοι στην Αφρική ανέβηκαν από 171 σε 309 εκατομμύρια, ενώ στην Ασία έπεσαν από 396 σε 292 εκατομμύρια. Το 2010 στην Αφρική ζούσε το 28% των υποσιτιζόμενων του πλανήτη και το 2025 το ποσοστό έφτασε στο 48%, όταν της Ασίας υποχώρησε από 65% σε 45%. Η Λατινική Αμερική και η Καραϊβική έμειναν σταθερές γύρω στο 5%.

Η Αφρική ξεπέρασε την Ασία στον υποσιτισμό.png

Το ποσοστό της Αφρικής βελτιώθηκε ελαφρώς, από 20,3% το 2024 στο 20,0% το 2025, και σταμάτησε έτσι μια άνοδο που κρατούσε από το 2017. Σε ανθρώπους όμως η βελτίωση δεν φάνηκε, γιατί την κατάπιε η αύξηση του πληθυσμού. Ένας στους πέντε κατοίκους της ηπείρου εξακολουθεί να μην τρώει αρκετά.

Η Κεντρική Αφρική έχει το υψηλότερο ποσοστό της ηπείρου με 28,9%, ακολουθεί η Ανατολική Αφρική με 25,6% και η Δυτική Αφρική με 16,9%, ενώ η Νότια Αφρική βρίσκεται στο 12,3% και η Βόρεια Αφρική στο 9,8%. Οι βελτιώσεις σε Ανατολική, Κεντρική και Δυτική Αφρική έφεραν τη μικρή συνολική πτώση και αντιστάθμισαν μια ελαφρά επιδείνωση στη Νότια Αφρική.

Πού συγκεντρώνεται ο υποσιτισμός μέσα στην Αφρική και τι δείχνει το 2030.png

Η Ασία έριξε τον υποσιτισμό της κατά 80 εκατομμύρια

Το ποσοστό της Ασίας έπεσε από 7,9% το 2021 στο 6,0% το 2025, δηλαδή πάνω από 80 εκατομμύρια λιγότεροι υποσιτιζόμενοι. Τη μεγαλύτερη πτώση την έδωσε η Νότια Ασία, από 13,9% σε 9,3% μέσα στα ίδια τέσσερα χρόνια, ενώ η Νοτιοανατολική Ασία υποχώρησε από 5,6% σε 5,1%. Η Ανατολική Ασία μένει κάτω από το όριο του 2,5% από το 2015 και η Κεντρική Ασία το πλησιάζει με 2,8%. Σε σύγκριση με το 2015 το ποσοστό της Ασίας είναι 25% χαμηλότερο, η καλύτερη επίδοση περιοχής από την έναρξη των Στόχων.

Η Δυτική Ασία πάει αντίθετα, από 9,3% το 2015 στο 13,0% το 2025. Η Λατινική Αμερική και η Καραϊβική έπεσαν στο 4,8%, κάτω από τα επίπεδα πριν την πανδημία, όμως η Καραϊβική μένει στο 16,6% και η πρόοδος εκεί κόλλησε από το 2024 στο 2025.

Δύο δισεκατομμύρια άνθρωποι ζουν στο όριο της πείνας

Ένας δεύτερος δείκτης πιάνει κάτι ευρύτερο από τον υποσιτισμό. Το 2025 υπολογίζονται 2,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι, το 25,8% του πληθυσμού της γης, σε μέτρια ή σοβαρή επισιτιστική ανασφάλεια, δηλαδή αναγκάστηκαν να κόψουν από την ποιότητα ή την ποσότητα του φαγητού τους. Είναι 86 εκατομμύρια λιγότεροι από το 2024 και 135 εκατομμύρια λιγότεροι από το 2020. Η Αφρική κατέγραψε την πρώτη της βελτίωση σε αυτόν τον δείκτη από το 2015, από 58,5% σε 56,6%, με πάνω από τον μισό πληθυσμό της ηπείρου να παραμένει σε αυτή την κατάσταση, έναντι 20,3% στην Ασία, 22,9% στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική και 8,7% στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη.

Στη σοβαρή επισιτιστική ανασφάλεια, όπου οι άνθρωποι ξεμένουν από φαγητό και περνούν μέρες χωρίς να φάνε, βρέθηκαν 778,6 εκατομμύρια άνθρωποι, το 9,5% του παγκόσμιου πληθυσμού και 25 εκατομμύρια λιγότεροι από το 2024.

Δύο εικόνες μέσα σε αυτά τα σύνολα αξίζουν προσοχή από όποιον δουλεύει στην ύπαιθρο. Στα χωριά η επισιτιστική ανασφάλεια είναι σταθερά υψηλότερη απ' ό,τι στις πόλεις, με 29,7% στην ύπαιθρο, 25,4% στις περιαστικές περιοχές και 22,3% στα αστικά κέντρα, και η απόσταση ανάμεσα σε ύπαιθρο και πόλη άνοιξε από 6,7 ποσοστιαίες μονάδες το 2022 σε 7,4 το 2025. Όσοι παράγουν το φαγητό μένουν πιο εκτεθειμένοι από όσους το αγοράζουν. Οι γυναίκες επίσης βρίσκονται σε χειρότερη θέση από τους άντρες, 23,6% έναντι 22,7%, με τη διαφορά να περιορίζεται αισθητά από 1,7 ποσοστιαίες μονάδες το 2024 σε λιγότερο από μία, κυρίως χάρη στην Ασία. Το μεγαλύτερο χάσμα ανάμεσα στα δύο φύλα εμφανίζεται τώρα στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική, με 3,7 ποσοστιαίες μονάδες.

Για πρώτη φορά καταγράφηκε επίσημα λιμός

Άλλο πράγμα ο χρόνιος υποσιτισμός και άλλο η οξεία κρίση. Η φετινή Παγκόσμια Έκθεση για τις Επισιτιστικές Κρίσεις μέτρησε 266 εκατομμύρια ανθρώπους, το 22,9% του πληθυσμού που εξετάστηκε σε 47 χώρες και περιοχές, σε υψηλά επίπεδα οξείας επισιτιστικής ανασφάλειας μέσα στο 2025. Γύρω στα 39,1 εκατομμύρια βρίσκονταν στη Φάση 4 του συστήματος IPC, την Έκτακτη Ανάγκη, και 1,4 εκατομμύρια στη Φάση 5, την Καταστροφή.

Στη Λωρίδα της Γάζας και στο Σουδάν επιβεβαιώθηκε λιμός μέσα στο 2025, η πρώτη φορά από τότε που ξεκίνησε η καταγραφή με το IPC. Τους μεγαλύτερους αριθμούς πληγέντων είχαν η Νιγηρία, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, το Σουδάν, η Υεμένη και το Αφγανιστάν. Και στις δύο περιπτώσεις προηγήθηκαν μήνες με σύρραξη, ακρίβεια στα τρόφιμα και χαμένες σοδειές, σημάδια που φαίνονται από νωρίς.

Πώς φαίνεται το 2030

Για το 2030 οι προβολές δίνουν 510 έως 520 εκατομμύρια υποσιτιζόμενους, δηλαδή μείωση γύρω στο 20% από σήμερα. Το μηδέν μένει εκτός εμβέλειας, και το 56% όσων θα υποσιτίζονται θα ζει στην Αφρική, κοντά στο 17% του πληθυσμού της ηπείρου.

Το εύρος αντανακλά τη σύγκρουση του 2026 στη Μέση Ανατολή. Πριν ξεσπάσει, η πρόβλεψη ήταν 503 εκατομμύρια. Με τις επιπτώσεις στις τιμές ενέργειας και λιπασμάτων του πρώτου τριμήνου του 2026 ανεβαίνει στα 511 εκατομμύρια, και αν οι ζημιές στις υποδομές του Κόλπου καθυστερήσουν την ανάκαμψη των αγορών μέχρι το 2030 φτάνει τα 522 εκατομμύρια. Τη μεγαλύτερη επιβάρυνση σηκώνει η Ασία, με 10 εκατομμύρια περισσότερους υποσιτιζόμενους ως το 2030, και ακολουθεί η Αφρική με 8 εκατομμύρια. Η Λατινική Αμερική και η Καραϊβική βγαίνουν ωφελημένες, ως καθαροί εξαγωγείς ενέργειας.

Έξω από τους υπολογισμούς μένουν κι άλλα. Το El Niño που αναμένεται μέσα στο 2026 και το 2027 δεν έχει μπει στα νούμερα, ούτε τα ακραία καιρικά φαινόμενα που χαλούν όλο και συχνότερα τις σοδειές. Η δέσμευση ήταν να τελειώσει ο υποσιτισμός ως το 2030 και οι αριθμοί δείχνουν αλλού. Όσο πλησιάζει η χρονιά, το ερώτημα μετατοπίζεται από την ποσότητα της τροφής στην ποιότητά της, εκεί δηλαδή όπου κρίνεται στην πράξη η επισιτιστική ασφάλεια.